Σάκης Γκίνας - κοινωνικό ψυχογράφημα

Διαβάζοντας ένα άρθρο για τον ΠΑΟΚ, εξελίχτηκε αυτόματα σε ένα άρθρο με κοινωνικές προεκτάσεις που αξίζει να διαβάσει κάθε πολίτης αυτής της χώρας ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων... Είναι πράγματα για τα οποία κι εγώ φωνάζω και στηρίζω όλη μου την ζωή. Ελπίζω όλοι μας να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε καλύτερα και "συνανθρωπικότερα" αν μου επιτρέπεται τέτοια λέξη! :)

Πάμε λοιπόν:

---

Αναπόφευκτα μεταφέρθηκε και στα γήπεδα το πολιτικό κλίμα των ημερών και έτσι στη Τούμπα την Κυριακή ακούστηκε το περιβόητο σύνθημα "να καεί, να καεί το μπ... η βουλή", ενώ υπήρχε και πανό για το ΔΝΤ. Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να κάνω ένα κοινωνικό σχόλιο που αφορά την επικαιρότητα, ευελπιστώντας πως δεν θα σας κουράσω.

Ας αφήσουμε "τους Ταλιμπάν με τα κοστούμια", όπως αποκάλεσε εύστοχα Γερμανίδα βουλευτής στο κοινοβούλιό της, τους κερδοσκόπους των διεθνών χρηματαγορών. Είναι παγκόσμιο και συστημικό το πρόβλημα, που καθιστά ομήρους των χρηματαγορών και των τραπεζών ολόκληρες χώρες και λαούς. Ας τους αφήσουμε όλους αυτούς και ας δούμε την άλλη όψη του νομίσματος. Γιατί υπάρχει και άλλη όψη σε όσα βιώνουμε και είναι πολύ θολή, γεμάτη κακοτεχνίες. Αυτή η άλλη όψη αφορά τα δικά μας χούγια. Ας κοιτάξουμε και την καμπούρα μας, διότι η αυτοκριτική είναι το παν για ένα λαό, κι εμείς την έχουμε ξεχάσει.

Ξεκινώ... Η απύθμενης ανοησίας συνομωσιολογία, η μετάθεση ευθυνών και οι υπεκφυγές, είναι τα παραδοσιακά εθνικά μας χόμπι, αλλά εξελίσσονται, πλέον, σε ομαδική αποχαύνωση. Δεν συμμερίζομαι καθόλου την επικρατούσα άποψη, που λέει πως για όλα φταίνε οι πολιτικοί και όλοι εμείς οι υπόλοιποι 11 εκατομμύρια Έλληνες είμαστε αθώες περιστερές και άμοιροι ευθυνών για το κατάντημα της χώρας.

Αν κοιταχτούμε με ειλικρίνεια στον καθρέφτη θα δούμε πως όλοι φταίμε. Από τον μικρομεσαίο επαγγελματία που δεν πλήρωσε ποτέ εφορία γιατί δήλωνε πάντα κάτω από το αφορολόγητο όριο, τον δημόσιο υπάλληλο που χρηματίστηκε για να κάνει τη δουλειά του, τον γιατρό που πήρε φακελάκι, τον δικηγόρο που έκανε φορολογική δήλωση ισοϋψή με τα ετήσια εισοδήματα ενός ανειδίκευτου εργάτη, τους συνδικαλιστές που ανέχτηκαν την δημιουργία μιας εξοργιστικά άνισης κοινωνίας στην οποία υπάλληλοι φορέων του δημοσίου αμείβονται με 2.500 και 3.000 ευρώ το μήνα και οι περισσότεροι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα με 600, 700 και 800 ευρώ.

Στη συνέχεια ο ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν τετραπλάσια και πενταπλάσια σύνταξη από τον δύσμοιρο χαμηλοσυνταξιούχο των 500 ευρώ του ΙΚΑ, κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά στην Ευρώπη, τον "νέο" αγρότη που πήρε επιδότηση αρκετών εκατομμυρίων, πρώην, δραχμών για την αγορά τρακτέρ και εκσυχρονισμό της παραγωγής του και αντί γι’ αυτό αγόρασε Ι.Χ. για να κάνει εφέ, τον μισθωτό που δέχθηκε να δουλέψει στη "μαύρη" και δεν δήλωσε το εισόδημά του, ή τον μισθωτό που διαμαρτύρεται για τον μισθό πείνας, αλλά δεν διεκδίκησε ποτέ τα δικαιώματά του και κρύβεται στα ψυγεία όταν πάει η επιθεώρηση εργασίας στον τόπο εργασίας του.

Τον δημοσιογράφο που υπερβάλει, "κιτρινίζει", κάνει προπαγάνδα, ή παραπληροφορεί κατά το δοκούν, μέχρι τους "μεγαλοκαρχαρίες" αυτής της χώρας, οι οποίοι υπό τα όμματα, την ανοχή και την συναίνεση επίορκων πολιτικών πλούτισαν προκλητικά εις βάρος του δημοσίου και κατ’ επέκταση του λαού.

Όλοι έχουμε ευθύνες. Άλλοι μικρότερες, άλλοι μεγαλύτερες και άλλοι πολύ μεγαλύτερες. Πάντως, όλοι έχουμε ευθύνες. Λίγοι δικαιούνται πραγματικά να διαμαρτύρονται σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως μόνο η νεολαία. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που είμαστε ο πιο αγενής, ο πιο φιλοτομαριστής και ο πιο χαιρέκακος λαός της Ευρώπης, που έχουμε αναγάγει την βαλκανική κουτοπονηριά, την λεγόμενη λαμογιά σε μαγκιά και τον έντιμο και σωστό πολίτη τον χαρακτηρίζουμε ρομαντικό και βλάκα.

Κανείς ξένος δεν μας φταίει που η αναξιοκρατία βασιλεύει παντού, γι’ αυτό και η ανταγωνιστικότητα ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα έχει πιάσει πάτο. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που καταντήσαμε μια χώρα με χιλιάδες... φελλούς που επιπλέουν. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που πετάμε τις γόπες και τα σκουπίδια μας στο δρόμο, έχοντας τις πιο βρώμικες πόλεις της Ευρώπης. Και σ’ αυτό ο πολιτικός ευθύνεται; Η πραγματικότητα είναι πως ο πολιτικός χορεύει στον ρυθμό που του υπαγορεύουν οι ψηφοφόροι του. Κάνει ρουσφέτια και "εξυπηρετήσεις", γιατί αλλιώς κανείς δεν θα τον ψηφίσει. Όπως έχει πει και ο μεγάλος Όσκαρ Ουάιλντ... "κάθε λαός έχει την εξουσία που του αξίζει".

Εάν δεν αλλάξουμε ριζικά νοοτροπία εμείς οι ίδιοι, εάν δεν αποδεχτούμε την ιδέα μιας κοινωνίας αξιοκρατίας, συνοχής και αλληλεγγύης, ακόμα... και ο Ιησούς Χριστός να γίνει πρωθυπουργός αυτής της χώρας δεν θα καταφέρει απολύτως τίποτα. Με λαϊκίστικα συνθήματα, λεονταρισμούς και βία, όχι μόνο δεν λύνονται τα προβλήματα, αλλά οξύνονται και οδηγούμαστε σε τραγικές συνέπειες όπως η αποτρόπαια δολοφονία των τριών νέων ανθρώπων στην τράπεζα Marfin ή δευτερευόντως, η τεράστια τουριστική δυσφήμιση της χώρας.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως όσες φορές παρουσιάστηκαν αυτόκλητοι προστάτες του λαού και επέβαλλαν την δική τους "δικαιοσύνη" με τη βία, αυτοί έγιναν, όταν ανέλαβαν την εξουσία, πολύ μεγαλύτεροι δυνάστες ακόμα και από τις πιο διεφθαρμένες κυβερνήσεις μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Το τι ακούγεται δεν περιγράφεται. Κορώνες για κήρυξη πτώχευσης και εξόδου από το ευρώ και την Ε.Ε. Λες και άμα βγούμε από την Ε.Ε θα γίνουμε πλουσιότεροι. Πολλοί παραβλέπουν το αυτονόητο: ό,τι με μια πτώχευση θα πάμε αυτομάτως σε μισθούς και συντάξεις επιπέδου Βουλγαρίας. Τι προτείνουν δηλαδή οι κάθε λογής επαναστάτες; Να μείνουμε μόνοι μας απομονωμένοι από όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, να γίνουμε Κούβα ή Βόρεια Κορέα;

Επιστρέφοντας στη δραχμή οτιδήποτε εισαγόμενο θα γίνει απλησίαστο, ενώ στα πλαίσια των αντιποίνων, θεωρείται πάρα πολύ πιθανός ο αποκλεισμός της χώρας από το διεθνές εμπόριο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι εμείς εδώ το μόνο που παράγουμε είναι ντομάτες και αγγουράκια. Ζούμε κυριολεκτικά στον δικό μας κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το χιούμορ ενός σκιτσογράφου της βρετανικής Guardian για τις απεργίες στην Ελλάδα. Στο σκίτσο υπήρχε η Ακρόπολη περικυκλωμένη από σημαίες διαδηλωτών και το γνωστό πανό που έγραφε: "Λαοί της Ευρώπης, εξεγερθείτε", ενώ οι λαοί της Ευρώπης με το δικό τους πανό απαντούσαν στους Έλληνες: "Γυρίστε στη δουλειά". Ακόμα καλύτερο ήταν το σκίτσο του Κώστα Μητρόπουλου στα Νέα, όπου από το περιβόητο πανό στην Ακρόπολη "Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε" διαγράφηκε το "ξεσηκωθείτε" και αντικαταστάθηκε από το "μας συγχωρείτε", με παραπομπή στα "τρία αθώα θύματα".

Ας σοβαρευτούμε ως λαός. Ας σκεφτούμε λογικά και νηφάλια, ας κάνουμε ο καθένας βαθιά την αυτοκριτική του και ας πάρουμε για φωτεινό παράδειγμα τις σκανδιναβικές χώρες, όπου οι αποκλείσεις του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου είναι μικρές, κανείς δεν κλέβει το κράτος και κανείς δεν παίρνει τον πενταπλάσιο μισθό ή σύνταξη από τον συμπολίτη του, γιατί έχουν μάθει πως όλοι δικαιούνται μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Ας εκτονώσει ο καθένας μας τον θυμό του ή την διαμαρτυρία του, με πιο δημιουργικούς τρόπους, καλλιεργώντας την προσωπικότητά του, ασχολούμενος με τον αθλητισμό και τον πολιτισμό, διαβάζοντας ένα βιβλίο, πηγαίνοντας στο θέατρο, ή στον κινηματογράφο, επιδιώκοντας και διεκδικώντας την βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, αλλά όχι εις βάρος του άλλου, προτάσσοντας το παν μέτρο άριστον στη ζωή του.

Μόνο τότε θα γίνουμε μια καλύτερη κοινωνία και θα προοδεύσουμε σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Αρκεί απλά να διδαχτούμε από την υπέροχη σκέψη των αρχαίων προγόνων μας, την οποία μνημονεύουμε επειδή μας συμφέρει, αλλά προσβάλουμε βάναυσα με την χυδαία και αγοραία συμπεριφορά μας στις περισσότερες εκφάνσεις της ζωής μας.


Πηγή: contra.gr

Αντίδραση

Πιστεύω πως κάθε είδους απεργία, πορεία, διαμαρτυρία έχει χάσει την ουσία της πρωτογενούς ύπαρξής της. ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Αποτελούν πάντα αφορμές για να κουκουλωθούν κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις, άλλοθι για όλες τις καίριες καταστάσεις που αλλάζου την ιστορία της χώρας μας, μας θέλουν διχασμένους και απέναντι στους συνανθρώπους μας να σφαζόμαστε...

...και κάποιος χαμογελάει χαιρέκακα στην κορυφή της πλουτοκρατικής πυραμίδας...

Αυτή την εικόνα έχω όλα αυτά τα χρόνια που συμβαίνουν τέτοια έκτροπα και ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ για το αυτονόητο. Το παιδί σου αν κάνει αταξία, του επιβάλλεσαι και το συμμορφώνεις τάχιστα. Αν δεν το κάνεις, είσαι κακός γονιός. Κι εμείς πολιτικά έχουμε κακούς γονείς, αλλά θετούς γονείς. Ήμασταν ορφανοί πολιτικά, παραμείναμε ορφανοί και βρέθηκαν μερικοί καιρ(δ)οσκόποι να μας υιοθετήσουν και να αποτελειώσουν αυτό που πήγε να αναστηλωθεί μεταπολιτικά.

Και χάσαμε πλέον την εθνική μας κυριαρχία. Αυτό είναι το παιχνίδι που εκ των προτέρων με απασχολούσε και συνεχίζει να με απασχολεί... Δεν έχουμε λόγο στο ίδιο μας το σπίτι. Δεν μπορούμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και τρώμε ξένο δάχτυλο! Δεν έχουμε άνθρωπο ηγέτη να αναλάβει την Ελλάδα όπως ο κάθε επιχειρηματίας ασχολείται με το μαγαζάκι του που του φέρνει λεφτά στο σπίτι. Και εκεί πρέπει να εστιάσουμε...

Μακάρι το φως που βλέπω στο τούνελ να μην είναι ένα άλλο τρένο που έρχεται...

Ήρθε η ώρα...;

Αντιγράφω από in.gr

Το περιοδικό The Economist σε ανάλυσή του για τα πρόσφατα επεισόδια στην Ελλάδα, αναφέρει ότι αναζητείται «μια νέα μορφή Περικλή, με αρκετό θάρρος για να ασχοληθεί με τις βαθύτερες αιτίες του χάους στην Ελλάδα».

Γενικός τίτλος του θέματος για την Ελλάδα είναι το χαρακτηριστικό «Φοβού τους Έλληνες μολότοφ φέροντες».

Το περιοδικό αναρωτιέται αρχικά εάν αυτές οι ταραχές θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα, ή εάν η «χώρα που γέννησε τη δημοκρατία» διαθέτει ειδικά χαρακτηριστικά.

«Το επεισόδιο που προκάλεσε το χάος στην Ελλάδα -ο θάνατος ενός εφήβου από την αστυνομία- θα μπορούσε να συμβεί σχεδόν παντού. Και υπάρχουν αρκετές πόλεις, όπου θυμωμένες μειονότητες είναι έτοιμες να πάθουν αμόκ: σκεφτείτε τη Βουδαπέστη το 2006 ή το Παρίσι το 2005» αναφέρει ο Economist.

Στη συνέχεια το περιοδικό αναφέρει μια σειρά αιτίων δυσαρέσκειας, όπως η διαφθορά και η κακοδιαχείριση, ενώ κάνει αναφορά και στην κακή ποιότητα της ελληνικής εκπαίδευσης.

«Το πανεπιστημιακό σύστημα στην Ελλάδα είναι πιο κοντά στα χειρότερα στοιχεία του οθωμανικού παρελθόντος (όπως οι γραφειοκρατίες που παρεμποδίζουν την καινοτομία), από ότι η Τουρκία, με τις πολύ καλές ιδιωτικές και δημόσιες πανεπιστημιουπόλεις» αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό, το οποίο μιλά για μια κατάσταση γνωστή σε όλους τους Έλληνες: ότι στο εξωτερικό οι Έλληνες διαπρέπουν, ενώ αποφεύγουν να επιστρέψουν στη χώρα τους.

Ο Economist αναφέρει ότι αν και κατά το παρελθόν η ελληνική ηγεσία απέφευγε να δώσει απάντηση στα προβλήματα, τώρα υπάρχει ο φόβος ότι το κόστος θα είναι μεγαλύτερο εάν δεν επιλυθούν.

«Πολύ σύντομα ένας από τους δεινοπαθούντες πολιτικούς της Ελλάδας -είτε από την κεντροδεξιά που βρίσκεται τώρα στην εξουσία, είτε από την κεντροαριστερά που ηγείται στις δημοσκοπήσεις- θα πρέπει να μετατραπεί σε πραγματικό 'δημόσιο άνδρα'» καταλήγει το περιοδικό.

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για όποιον αναλάβει την χώρα αμέσως μετά την σημερινή κυβέρνηση. Η κάθαρση και η ανιούσα. Και θα είναι κερδισμένοι ΟΛΟΙ. Κι εμείς κι ΑΥΤΟΙ. ΕΜΕΙΣ δηλαδή... Αν υπάρχει κάτι που μας κρατάει σ' αυτήν την χώρα είναι η ελπίδα. Η ελπίδα ότι αυτόν τον απίστευτο γεωγραφικό τόπο που πρόγονοί μας τίμησαν με σπουδαίες προσφορές στον πολιτισμό, θα μπορέσει να αποτελέσει την απαρχή μιας ευημερίας. Δεν είναι τυχαίο που όσοι φεύγουν έξω πραγματικά διαπρέπουν, γιατί το σύστημα στο οποίο εντάσσονται πραγματικά λειτουργεί και τους αποζημιώνει για τους κόπους τους. Μπορούν κι εδώ λοιπόν. Δεν μπορώ να δέχομαι άπραγος την ίδια παθητική άποψη ότι όλα είναι σκατά και δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα γιατί το σύστημα είναι διεφθαρμένο και αν βρεθεί ένας που να θέλει το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ θα τον βγάλουν από την μέση...

Θέλω να πιστεύω ότι θα καταλάβουν ΕΓΚΑΙΡΩΣ πως η περίοδοι χάριτος και ανοχών έχει ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ παντελώς από τον κόσμο. Υπάρχει μόνο ένας δρόμος κι αυτός είναι προς τα ΠΑΝΩ.

Μπορεί τελικά να είμαι και αθεράπευτα ρομαντικός...

Βενζίνη και Απλά μαθηματικά

Αντιγράφω από τον φίλτατο Σπύρο όπως πολύ εύστοχα έθεσε τους προβληματισμούς του σε ένα φιλικό forum.

---

Το 2000 ειχαμε:
1 $ = 1.2 Euro
1 βαρέλι πετρέλαιο = 60$, επομένως 1 βαρέλι = 72 Euro

Σήμερα 2008:
1 $ = 0.64 Euro
1 βαρέλι γύρω στα 135$, επομένως 1 βαρέλι = 86 Euro
Οποτε πραγματικα εχουμε μια αυξηση της ταξεως του 16% στο πετρελαιο.

Το 2000 ειχαμε:
τιμη βενζινης = 0.73 Euro
Σημερα 2008:
τιμη βενζινης = 1.30 Euro
Οποτε πραγματικα εχουμε μια αυξηση της ταξεως του 80% στη βενζινη.

Η ερώτηση είναι ρητορική:
Αφού η άνοδος αυτά τα τελευταία 8 χρόνια του πετρελαίου είναι μόνο 16%, γιατί η άνοδος της βενζίνης είναι 80%; Εγω με το φτωχο μυαλο μου καταλαβαινω οτι το πετρελαιο το ανεβαζουν οι αμερικανοι για να ερχεται μια η αλλη με το δολαριο που πεφτει και σωστα κανουν. Καποια αλλα λαμογια ειναι αυτα που μας πηδανε εμας - και το κρατος βεβαια μαζι - και μας λενε οτι φταιει η ανοδος του βαρελιου.


Μην τα σκατε στους απατεωνες. Παρακατω καταλογος με τα φτηνα πρατηρια απο το http://www.ypan.gr/flash_fuel/

Γιατί καίγονται οι ΗΠΑ για τα Σκόπια; Η αλήθεια...

Αντιγράφω από ένα θέμα που βρήκα στο facebook:


Στον αμερικάνικο στρατό, κάποιοι χιουμορίστες υποστηρίζουν ότι µόνο δύο είναι τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που διακρίνονται από το Διάστημα: το Σινικό Τείχος και το Camp Bondsteel.

Το Σινικό Τείχος όλοι το γνωρίζουμε ,το Camp Bondsteel όμως πολλοί λίγοι.

Είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο και βρίσκεται ακριβώς ...δίπλα μας. Στο Κόσοβο !!

Έχει έκταση 10.000 στρέμματα και βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του Κοσσυφοπεδίου, στην πόλη Ουρόσεβατς στα σύνορα με την FYROM.

Αμέσως μετά το τέλος των αεροπορικών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, τον Ιούνιο του 1999, οι ΗΠΑ απαλλοτρίωσαν µε ταχείες διαδικασίες την έκταση και σε χρόνο ρεκόρ, από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, προχώρησαν στην κατασκευή της βάσης Camp Bondsteel και της μικρότερης αλλά εξίσου σημαντικής βάσης το Camp Monteith .

Η Kellogg Brown & Root, (θυγατρική της Halliburton) που κατασκεύασε το Camp Bondsteel για λογαριασμό του στρατού, ασχολείται ουσιαστικά µε τα πάντα, στις βάσεις, εκτός από τα καθαρά στρατιωτικά θέματα, χάρη σε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια που υπέγραψε ποτέ το Πεντάγωνο των ΗΠΑ.

Στην Halliburton …..ως γνωστό διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Dick Cheney, μέχρι το 2000, οπότε και παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στην πολιτική καμπάνια των Ρεπουμπλικάνων, λαμβάνοντας ως αμοιβή 34εκατομ.δολάρια !!!!!!

Κρίνοντας από την εξέλιξη της…..ιστορίας , μάλλον σαν προκαταβολή μου φαίνεται και αυτό γιατί υπό τη διοίκηση του Cheney ως υπουργός Άμυνας η Halliburton πέρασε από την 74η στην 18η θέση στην κατάταξη των κύριων εργολάβων του Πενταγώνου.

Η Halliburton λοιπόν δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια -μέσω θυγατρικών- εκτός από την παροχή υπηρεσιών στα αμερικανικά στρατεύματα στις βάσεις που ανέφερα και σε πλήθος έργων, με κύριο την μελέτη κατασκευής του αγωγού ΑΜΒΟ.

Του ενεργειακού αγωγού δηλαδή, που επιθυμούν να λειτουργήσει το 2011 και θα μεταφέρει τα πετρέλαια της Κασπίας από το Μπουργκάς της Βουλγαρίας μέσω FYROM στο αλβανικό λιμάνι Βλόρα και από εκεί μέσω μεγάλων δεξαμενοπλοίων θα γίνεται η ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης και της Αμερικής.

Η βάση στο Κοσσυφοπέδιο και η τοποθεσία που επελέγη για την οικοδόμησή της «συνέπεσε»(Huh?) με τη διαδρομή του αγωγού AMBO (Albania, FYROM, Bulgaria Oil) και θεωρείται από στρατηγικής άποψης ως «κορυφαίας σημασίας» διότι έτσι ο αγωγός θα ελέγχεται οικονομικά και στρατιωτικά από τις ΗΠΑ, ακόμη κι αν μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο.

Στην ουσία δηλαδή καθιστά τις ΗΠΑ ρυθμιστές της "κάνουλας"...

Καταλαβαίνετε λοιπόν για ποιο λόγο …καίγονται οι ΗΠΑ ,τόσο για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, όσο και για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

Υπάρχει βέβαια και ένας άλλος εξίσου σημαντικός λόγος για τους ……ιθύνοντες της Αμερικανικής κυβέρνησης.

Tα τεράστια οικονομικά συμφέροντα (Halliburton ) διαπλέκονται με την πολιτική και τις στρατιωτικές παρεμβάσεις ,οι ιθύνοντες της κυβέρνησης Bush γίνονται ιδιαίτερα πιεστικοί, αφού αναμένεται να χάσουν την εξουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2008.

Ό,τι προλάβουν στους επόμενους οκτώ μήνες.

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της πίεσης που μας ασκεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ για να κλείσει το θέμα της ονομασίας και όχι η ….δήθεν επιθυμία του Bush να κλείσει την προεδρική του καριέρα με μια ….διεθνή επιτυχία ..

Αυτές οι «παπαρολογίες» που προσπαθούν να "καλλιεργήσουν" τα ….έγκυρα(?) και μη …….καθοδηγούμενα (?) ΜΜΕ της χώρας μας είναι μέσα στα πλαίσια ενός γενικευμένου σχεδίου αποπροσανατολισμού των συμπολιτών μας .

Βέβαια στο παιχνίδι μπαίνουν και κάποιοι από τους …χορηγούς των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, πολλοί εκ των οποίων δεν επιθυμούν για ευνόητους …διαπλεκόμενους λόγους να δοθεί τώρα …συγκεκριμένη λύση, ελπίζοντας ότι με την αλλαγή στην διακυβέρνηση των ΗΠΑ τον Νοέμβριο θα έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν τους οικονομικούς συσχετισμούς (προς όφελος τους) στην περιοχή μας.

Ο Πρωθυπουργός της χώρας όμως, είναι γνώστης όλων αυτών των πτυχών και πλήρως πεπεισμένος ότι η παρούσα συγκυρία φαίνεται η πλέον κατάλληλη, για να λυθεί το Σκοπιανό ευνοϊκά για τη χώρα μας.

Αφού ….άντεξε στην τεράστια ….υπόγεια επίθεση που του έγινε , βρίσκετε πλέον τοποθετημένος στην σκακιέρα από θέση ισχύος.

Αυτοί …καίγονται και όχι εμείς.

Εάν θέλουν έχει καλώς , εάν όχι ……Veto !!!

--------

Πραγματικά πιστεύω ότι μόνο αυτοί είναι οι λόγοι της υποστήριξης των ΗΠΑ σε Αλβανία, Κόσοβο, Σκόπια, Ουκρανία. Κάπου είχα δει κι έναν οικονομικό χάρτη των βαλκανίων τον οποίο και θα ανεβάσω μόλις τον βρω...

Edit : Βρήκα και τον χάρτη. Είναι προφανή όλα αυτά νομίζω και μια απλή έρευνα βρίσκεις πολλές κραυγαλέες πληροφορίες για τις προθέσεις των Αμερικάνων. Είναι χρόνια προφανές ότι κάνουν ό,τι θέλουν τον πλανήτη... για το πετρέλαιο και μόνο!

Ένα παλιότερο άρθρο εδώ (πηγή "Ποντίκι")

Είναι τυχαίο το ενδιαφέρον τους για Κροατία, Ουκρανία και Γεωργία;

Κι ένα αρθράκι από BBC

Σαν παραμύθι...

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη.

Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε 6.000.000 κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους!

Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε. Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολήθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα παπάρια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα.

Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε. Όρισε "Ημέρα Γυναίκας" όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε.. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι.

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά.

Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά. Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τι που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο Δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.

Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα. Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.

Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:
http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html

-------------------

Έλαβα αυτό το άρθρο μέσω email και με εξέπληξε πολύ ευχάριστα ο τρόπος -τόσο που το δημοσίευσα στο blog μου- και η μοναδικότητα του ανθρώπου αυτού να περάσει στους αποσυντονισμένους πολίτες της συγκεκριμένης χώρας την αλλαγή της νοοτροπίας που τους χρειάζονταν για να γίνει η ποιότητα της ζωής τους απλά καλύτερη!

Αναρρωτιέμαι αν είναι ο μόνος τρόπος για να πείσεις πλέον τον αδιάφορο κόσμο του σήμερα να μπει ξανά στον σωστό δρόμο και να ασχοληθεί με αυτό που κληρονόμησε για να αφήσει κάτι καλύτερο στα παιδιά που θα φέρει στον κόσμο...

Ποιός θα κάνει τον σούπερμαν; Ποιός θα μας σώσει...;