Σάκης Γκίνας - κοινωνικό ψυχογράφημα

Διαβάζοντας ένα άρθρο για τον ΠΑΟΚ, εξελίχτηκε αυτόματα σε ένα άρθρο με κοινωνικές προεκτάσεις που αξίζει να διαβάσει κάθε πολίτης αυτής της χώρας ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων... Είναι πράγματα για τα οποία κι εγώ φωνάζω και στηρίζω όλη μου την ζωή. Ελπίζω όλοι μας να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε καλύτερα και "συνανθρωπικότερα" αν μου επιτρέπεται τέτοια λέξη! :)

Πάμε λοιπόν:

---

Αναπόφευκτα μεταφέρθηκε και στα γήπεδα το πολιτικό κλίμα των ημερών και έτσι στη Τούμπα την Κυριακή ακούστηκε το περιβόητο σύνθημα "να καεί, να καεί το μπ... η βουλή", ενώ υπήρχε και πανό για το ΔΝΤ. Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να κάνω ένα κοινωνικό σχόλιο που αφορά την επικαιρότητα, ευελπιστώντας πως δεν θα σας κουράσω.

Ας αφήσουμε "τους Ταλιμπάν με τα κοστούμια", όπως αποκάλεσε εύστοχα Γερμανίδα βουλευτής στο κοινοβούλιό της, τους κερδοσκόπους των διεθνών χρηματαγορών. Είναι παγκόσμιο και συστημικό το πρόβλημα, που καθιστά ομήρους των χρηματαγορών και των τραπεζών ολόκληρες χώρες και λαούς. Ας τους αφήσουμε όλους αυτούς και ας δούμε την άλλη όψη του νομίσματος. Γιατί υπάρχει και άλλη όψη σε όσα βιώνουμε και είναι πολύ θολή, γεμάτη κακοτεχνίες. Αυτή η άλλη όψη αφορά τα δικά μας χούγια. Ας κοιτάξουμε και την καμπούρα μας, διότι η αυτοκριτική είναι το παν για ένα λαό, κι εμείς την έχουμε ξεχάσει.

Ξεκινώ... Η απύθμενης ανοησίας συνομωσιολογία, η μετάθεση ευθυνών και οι υπεκφυγές, είναι τα παραδοσιακά εθνικά μας χόμπι, αλλά εξελίσσονται, πλέον, σε ομαδική αποχαύνωση. Δεν συμμερίζομαι καθόλου την επικρατούσα άποψη, που λέει πως για όλα φταίνε οι πολιτικοί και όλοι εμείς οι υπόλοιποι 11 εκατομμύρια Έλληνες είμαστε αθώες περιστερές και άμοιροι ευθυνών για το κατάντημα της χώρας.

Αν κοιταχτούμε με ειλικρίνεια στον καθρέφτη θα δούμε πως όλοι φταίμε. Από τον μικρομεσαίο επαγγελματία που δεν πλήρωσε ποτέ εφορία γιατί δήλωνε πάντα κάτω από το αφορολόγητο όριο, τον δημόσιο υπάλληλο που χρηματίστηκε για να κάνει τη δουλειά του, τον γιατρό που πήρε φακελάκι, τον δικηγόρο που έκανε φορολογική δήλωση ισοϋψή με τα ετήσια εισοδήματα ενός ανειδίκευτου εργάτη, τους συνδικαλιστές που ανέχτηκαν την δημιουργία μιας εξοργιστικά άνισης κοινωνίας στην οποία υπάλληλοι φορέων του δημοσίου αμείβονται με 2.500 και 3.000 ευρώ το μήνα και οι περισσότεροι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα με 600, 700 και 800 ευρώ.

Στη συνέχεια ο ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν τετραπλάσια και πενταπλάσια σύνταξη από τον δύσμοιρο χαμηλοσυνταξιούχο των 500 ευρώ του ΙΚΑ, κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά στην Ευρώπη, τον "νέο" αγρότη που πήρε επιδότηση αρκετών εκατομμυρίων, πρώην, δραχμών για την αγορά τρακτέρ και εκσυχρονισμό της παραγωγής του και αντί γι’ αυτό αγόρασε Ι.Χ. για να κάνει εφέ, τον μισθωτό που δέχθηκε να δουλέψει στη "μαύρη" και δεν δήλωσε το εισόδημά του, ή τον μισθωτό που διαμαρτύρεται για τον μισθό πείνας, αλλά δεν διεκδίκησε ποτέ τα δικαιώματά του και κρύβεται στα ψυγεία όταν πάει η επιθεώρηση εργασίας στον τόπο εργασίας του.

Τον δημοσιογράφο που υπερβάλει, "κιτρινίζει", κάνει προπαγάνδα, ή παραπληροφορεί κατά το δοκούν, μέχρι τους "μεγαλοκαρχαρίες" αυτής της χώρας, οι οποίοι υπό τα όμματα, την ανοχή και την συναίνεση επίορκων πολιτικών πλούτισαν προκλητικά εις βάρος του δημοσίου και κατ’ επέκταση του λαού.

Όλοι έχουμε ευθύνες. Άλλοι μικρότερες, άλλοι μεγαλύτερες και άλλοι πολύ μεγαλύτερες. Πάντως, όλοι έχουμε ευθύνες. Λίγοι δικαιούνται πραγματικά να διαμαρτύρονται σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως μόνο η νεολαία. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που είμαστε ο πιο αγενής, ο πιο φιλοτομαριστής και ο πιο χαιρέκακος λαός της Ευρώπης, που έχουμε αναγάγει την βαλκανική κουτοπονηριά, την λεγόμενη λαμογιά σε μαγκιά και τον έντιμο και σωστό πολίτη τον χαρακτηρίζουμε ρομαντικό και βλάκα.

Κανείς ξένος δεν μας φταίει που η αναξιοκρατία βασιλεύει παντού, γι’ αυτό και η ανταγωνιστικότητα ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα έχει πιάσει πάτο. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που καταντήσαμε μια χώρα με χιλιάδες... φελλούς που επιπλέουν. Κανείς ξένος δεν μας φταίει που πετάμε τις γόπες και τα σκουπίδια μας στο δρόμο, έχοντας τις πιο βρώμικες πόλεις της Ευρώπης. Και σ’ αυτό ο πολιτικός ευθύνεται; Η πραγματικότητα είναι πως ο πολιτικός χορεύει στον ρυθμό που του υπαγορεύουν οι ψηφοφόροι του. Κάνει ρουσφέτια και "εξυπηρετήσεις", γιατί αλλιώς κανείς δεν θα τον ψηφίσει. Όπως έχει πει και ο μεγάλος Όσκαρ Ουάιλντ... "κάθε λαός έχει την εξουσία που του αξίζει".

Εάν δεν αλλάξουμε ριζικά νοοτροπία εμείς οι ίδιοι, εάν δεν αποδεχτούμε την ιδέα μιας κοινωνίας αξιοκρατίας, συνοχής και αλληλεγγύης, ακόμα... και ο Ιησούς Χριστός να γίνει πρωθυπουργός αυτής της χώρας δεν θα καταφέρει απολύτως τίποτα. Με λαϊκίστικα συνθήματα, λεονταρισμούς και βία, όχι μόνο δεν λύνονται τα προβλήματα, αλλά οξύνονται και οδηγούμαστε σε τραγικές συνέπειες όπως η αποτρόπαια δολοφονία των τριών νέων ανθρώπων στην τράπεζα Marfin ή δευτερευόντως, η τεράστια τουριστική δυσφήμιση της χώρας.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως όσες φορές παρουσιάστηκαν αυτόκλητοι προστάτες του λαού και επέβαλλαν την δική τους "δικαιοσύνη" με τη βία, αυτοί έγιναν, όταν ανέλαβαν την εξουσία, πολύ μεγαλύτεροι δυνάστες ακόμα και από τις πιο διεφθαρμένες κυβερνήσεις μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Το τι ακούγεται δεν περιγράφεται. Κορώνες για κήρυξη πτώχευσης και εξόδου από το ευρώ και την Ε.Ε. Λες και άμα βγούμε από την Ε.Ε θα γίνουμε πλουσιότεροι. Πολλοί παραβλέπουν το αυτονόητο: ό,τι με μια πτώχευση θα πάμε αυτομάτως σε μισθούς και συντάξεις επιπέδου Βουλγαρίας. Τι προτείνουν δηλαδή οι κάθε λογής επαναστάτες; Να μείνουμε μόνοι μας απομονωμένοι από όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, να γίνουμε Κούβα ή Βόρεια Κορέα;

Επιστρέφοντας στη δραχμή οτιδήποτε εισαγόμενο θα γίνει απλησίαστο, ενώ στα πλαίσια των αντιποίνων, θεωρείται πάρα πολύ πιθανός ο αποκλεισμός της χώρας από το διεθνές εμπόριο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι εμείς εδώ το μόνο που παράγουμε είναι ντομάτες και αγγουράκια. Ζούμε κυριολεκτικά στον δικό μας κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το χιούμορ ενός σκιτσογράφου της βρετανικής Guardian για τις απεργίες στην Ελλάδα. Στο σκίτσο υπήρχε η Ακρόπολη περικυκλωμένη από σημαίες διαδηλωτών και το γνωστό πανό που έγραφε: "Λαοί της Ευρώπης, εξεγερθείτε", ενώ οι λαοί της Ευρώπης με το δικό τους πανό απαντούσαν στους Έλληνες: "Γυρίστε στη δουλειά". Ακόμα καλύτερο ήταν το σκίτσο του Κώστα Μητρόπουλου στα Νέα, όπου από το περιβόητο πανό στην Ακρόπολη "Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε" διαγράφηκε το "ξεσηκωθείτε" και αντικαταστάθηκε από το "μας συγχωρείτε", με παραπομπή στα "τρία αθώα θύματα".

Ας σοβαρευτούμε ως λαός. Ας σκεφτούμε λογικά και νηφάλια, ας κάνουμε ο καθένας βαθιά την αυτοκριτική του και ας πάρουμε για φωτεινό παράδειγμα τις σκανδιναβικές χώρες, όπου οι αποκλείσεις του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου είναι μικρές, κανείς δεν κλέβει το κράτος και κανείς δεν παίρνει τον πενταπλάσιο μισθό ή σύνταξη από τον συμπολίτη του, γιατί έχουν μάθει πως όλοι δικαιούνται μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Ας εκτονώσει ο καθένας μας τον θυμό του ή την διαμαρτυρία του, με πιο δημιουργικούς τρόπους, καλλιεργώντας την προσωπικότητά του, ασχολούμενος με τον αθλητισμό και τον πολιτισμό, διαβάζοντας ένα βιβλίο, πηγαίνοντας στο θέατρο, ή στον κινηματογράφο, επιδιώκοντας και διεκδικώντας την βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, αλλά όχι εις βάρος του άλλου, προτάσσοντας το παν μέτρο άριστον στη ζωή του.

Μόνο τότε θα γίνουμε μια καλύτερη κοινωνία και θα προοδεύσουμε σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Αρκεί απλά να διδαχτούμε από την υπέροχη σκέψη των αρχαίων προγόνων μας, την οποία μνημονεύουμε επειδή μας συμφέρει, αλλά προσβάλουμε βάναυσα με την χυδαία και αγοραία συμπεριφορά μας στις περισσότερες εκφάνσεις της ζωής μας.


Πηγή: contra.gr

Αντίδραση

Πιστεύω πως κάθε είδους απεργία, πορεία, διαμαρτυρία έχει χάσει την ουσία της πρωτογενούς ύπαρξής της. ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Αποτελούν πάντα αφορμές για να κουκουλωθούν κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις, άλλοθι για όλες τις καίριες καταστάσεις που αλλάζου την ιστορία της χώρας μας, μας θέλουν διχασμένους και απέναντι στους συνανθρώπους μας να σφαζόμαστε...

...και κάποιος χαμογελάει χαιρέκακα στην κορυφή της πλουτοκρατικής πυραμίδας...

Αυτή την εικόνα έχω όλα αυτά τα χρόνια που συμβαίνουν τέτοια έκτροπα και ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ για το αυτονόητο. Το παιδί σου αν κάνει αταξία, του επιβάλλεσαι και το συμμορφώνεις τάχιστα. Αν δεν το κάνεις, είσαι κακός γονιός. Κι εμείς πολιτικά έχουμε κακούς γονείς, αλλά θετούς γονείς. Ήμασταν ορφανοί πολιτικά, παραμείναμε ορφανοί και βρέθηκαν μερικοί καιρ(δ)οσκόποι να μας υιοθετήσουν και να αποτελειώσουν αυτό που πήγε να αναστηλωθεί μεταπολιτικά.

Και χάσαμε πλέον την εθνική μας κυριαρχία. Αυτό είναι το παιχνίδι που εκ των προτέρων με απασχολούσε και συνεχίζει να με απασχολεί... Δεν έχουμε λόγο στο ίδιο μας το σπίτι. Δεν μπορούμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και τρώμε ξένο δάχτυλο! Δεν έχουμε άνθρωπο ηγέτη να αναλάβει την Ελλάδα όπως ο κάθε επιχειρηματίας ασχολείται με το μαγαζάκι του που του φέρνει λεφτά στο σπίτι. Και εκεί πρέπει να εστιάσουμε...

Μακάρι το φως που βλέπω στο τούνελ να μην είναι ένα άλλο τρένο που έρχεται...

Ο Βασιλιάς και ο Άλλος...

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά ο βασιλιάς είναι στα παρακάτω βίντεο...

Catch up

Εργασία και Χαρά...

Κατά πόσο η εργασία είναι χαρά; Και κατά πόσο η χαρά που σου δίνει η εργασία, σου δίνει κι άλλη χαρά για να εργαστείς;

Μάνη τοκς, μπούλσιτ γουόκς...

Χρόνος αρκετός, διάθεση καμιά όμως μέχρι που άρχισα να αναρωτιέμαι αν όντως υπάρχει "θεός" και βλέπει κι εμένα από 'κει πάνω ή όπου μπορεί να υποβόσκει τέλος πάντων...

Στις στιγμές που πιστεύεις ότι μια μαύρη σελίδα έκλεισε στην ζωή σου, λόγω κακής ψυχολογίας και εκτίμησης της κατάστασης μιας και γίνεσαι δέσμιος σε έναν φαύλο κύκλο όπου ο συνεργάτης φαίνεται εντάξει αλλά δεν είναι, όταν σε αφήνει ξεκρέμαστο οικονομικά για 8 μήνες, εσύ επιμένεις να δείχνεις τον καλό σου εαυτό για όσο αντέχεις... Κρίση υπάρχει, αλλά με την σωστή κρίση, κάνεις και τις κατάλληλες επιλογές. Τον παράτησα λοιπόν, διεκδίκισα τα χρήματα μου με μια μακρυά επιταγή, που όμως σφραγίστηκε μιας και αποδείχτηκε για άλλη μια φορά μεγάλος παραμυθάς. Καλύτερα να σε χρωστάνε, παρά να χρωστάς. Αυτό ξέρω.

2 μήνες μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δουλειάς μερικής έως ελάχιστης για να βγαίνουν τα προς το "μην χρωστείν" και με καλή πίστη, έσκασε μια αλυσίδα επαγγελματικών υποχρεώσεων μπροστά μου και πλέον τρέχω και δεν προλαβαίνω! :)

Έλειψα αρκετά από τον χώρο μου, σας παρακολουθούσα όμως ανελλιπώς και ετοιμάζω πλέον κάτι καινούριο και σύντομα θα βγεί προς τα έξω το νέο διαδικτυακό μου λούκ!

Πήρα και το μίνι εισιτήριο διαρκείας για το αετόπουλο και βουρ για τα σεντόνια! ;)

Θα επανέρθω!

Τσιρζ

Μπουτίκ Ολυμπιακού

Πηγαίνει ένας τύπος στην μπουτίκ του Ολυμπιακού...

- Καλημέρα σας, θα ήθελα μια φανέλα!

Κι ο πωλητής...

- Παίκτη ή διαιτητή;

Ξεblogάρισμα

Καλή μας Χρονιά!

Εύχομαι Υγεία παίδες, ευημερία, τα μάτια μας 14 γιατί μας περικυκλώνουν πολλά "βλήματα" τελευταία και όλα να μας πάνε όπως τα σχεδιάζουμε!

Μετά από λίγους μήνες, διαπίστωσα ότι σε μια τελευταία ρύθμιση που είχα κάνει στο ιστολόγιό μου, είχα τα σχόλια "υπό μετριασμό" και δεν το είχα πάρει χαμπάρι. Έτσι λοιπόν, ενώ μου απαντούσατε, δεν έβλεπα μέχρι σήμερα τους σχολιασμούς σας. Έχω απαντήσει αναδρομικά σε όλα τα τελευταία posts και ελπίζω το πρόβλημα να λύθηκε και να μην επαναληφθεί η γκάφα που... δεν συνηθίζω μιας και θέλω να παρουσιάζομαι ως Net-geek... 8)

Σερφάροντας ακόμα σήμερα, διαπίστωσα ότι κυκλοφορεί ιστολόγιο με αντίγραφο του τίτλου που φοράω κοντά 1μιση χρόνο...

http://xeblogarisma.blogspot.com/

Ωραία μας μπήκε η χρονιά! Να κυνηγήσω κόσμο; :)

Κούγιας

Κυκλοφόρησαν. Προλάβετεεε!

Ήρθε η ώρα...;

Αντιγράφω από in.gr

Το περιοδικό The Economist σε ανάλυσή του για τα πρόσφατα επεισόδια στην Ελλάδα, αναφέρει ότι αναζητείται «μια νέα μορφή Περικλή, με αρκετό θάρρος για να ασχοληθεί με τις βαθύτερες αιτίες του χάους στην Ελλάδα».

Γενικός τίτλος του θέματος για την Ελλάδα είναι το χαρακτηριστικό «Φοβού τους Έλληνες μολότοφ φέροντες».

Το περιοδικό αναρωτιέται αρχικά εάν αυτές οι ταραχές θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα, ή εάν η «χώρα που γέννησε τη δημοκρατία» διαθέτει ειδικά χαρακτηριστικά.

«Το επεισόδιο που προκάλεσε το χάος στην Ελλάδα -ο θάνατος ενός εφήβου από την αστυνομία- θα μπορούσε να συμβεί σχεδόν παντού. Και υπάρχουν αρκετές πόλεις, όπου θυμωμένες μειονότητες είναι έτοιμες να πάθουν αμόκ: σκεφτείτε τη Βουδαπέστη το 2006 ή το Παρίσι το 2005» αναφέρει ο Economist.

Στη συνέχεια το περιοδικό αναφέρει μια σειρά αιτίων δυσαρέσκειας, όπως η διαφθορά και η κακοδιαχείριση, ενώ κάνει αναφορά και στην κακή ποιότητα της ελληνικής εκπαίδευσης.

«Το πανεπιστημιακό σύστημα στην Ελλάδα είναι πιο κοντά στα χειρότερα στοιχεία του οθωμανικού παρελθόντος (όπως οι γραφειοκρατίες που παρεμποδίζουν την καινοτομία), από ότι η Τουρκία, με τις πολύ καλές ιδιωτικές και δημόσιες πανεπιστημιουπόλεις» αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό, το οποίο μιλά για μια κατάσταση γνωστή σε όλους τους Έλληνες: ότι στο εξωτερικό οι Έλληνες διαπρέπουν, ενώ αποφεύγουν να επιστρέψουν στη χώρα τους.

Ο Economist αναφέρει ότι αν και κατά το παρελθόν η ελληνική ηγεσία απέφευγε να δώσει απάντηση στα προβλήματα, τώρα υπάρχει ο φόβος ότι το κόστος θα είναι μεγαλύτερο εάν δεν επιλυθούν.

«Πολύ σύντομα ένας από τους δεινοπαθούντες πολιτικούς της Ελλάδας -είτε από την κεντροδεξιά που βρίσκεται τώρα στην εξουσία, είτε από την κεντροαριστερά που ηγείται στις δημοσκοπήσεις- θα πρέπει να μετατραπεί σε πραγματικό 'δημόσιο άνδρα'» καταλήγει το περιοδικό.

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για όποιον αναλάβει την χώρα αμέσως μετά την σημερινή κυβέρνηση. Η κάθαρση και η ανιούσα. Και θα είναι κερδισμένοι ΟΛΟΙ. Κι εμείς κι ΑΥΤΟΙ. ΕΜΕΙΣ δηλαδή... Αν υπάρχει κάτι που μας κρατάει σ' αυτήν την χώρα είναι η ελπίδα. Η ελπίδα ότι αυτόν τον απίστευτο γεωγραφικό τόπο που πρόγονοί μας τίμησαν με σπουδαίες προσφορές στον πολιτισμό, θα μπορέσει να αποτελέσει την απαρχή μιας ευημερίας. Δεν είναι τυχαίο που όσοι φεύγουν έξω πραγματικά διαπρέπουν, γιατί το σύστημα στο οποίο εντάσσονται πραγματικά λειτουργεί και τους αποζημιώνει για τους κόπους τους. Μπορούν κι εδώ λοιπόν. Δεν μπορώ να δέχομαι άπραγος την ίδια παθητική άποψη ότι όλα είναι σκατά και δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα γιατί το σύστημα είναι διεφθαρμένο και αν βρεθεί ένας που να θέλει το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ θα τον βγάλουν από την μέση...

Θέλω να πιστεύω ότι θα καταλάβουν ΕΓΚΑΙΡΩΣ πως η περίοδοι χάριτος και ανοχών έχει ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ παντελώς από τον κόσμο. Υπάρχει μόνο ένας δρόμος κι αυτός είναι προς τα ΠΑΝΩ.

Μπορεί τελικά να είμαι και αθεράπευτα ρομαντικός...

Όχι άλλα λαμόγια...

Ένα μεγάλο φάσκελο και ένα μεγαλύτερο ΚΡΑΑΑΑΑ από μένα στην Αννίτα για τον τρόπο που αντιμετωπίζει το γεγονός που της συνέβη και την προβολή που θέλει να δώσει μέσω της εκπομπής του Μάκη. Συγκεκριμένα άκουσα από το στόμα της να λέει κάτι τέτχιο: "τα έχω με τους αστυνομικούς τους συγκεκριμένους, γιατί όπως και το σύνταγμα αναφέρει ότι δεν πρέπει να υποβαθμίζεται η προσωπικότητα του κάθε πολίτη".

Παραθέτω μερικές φωτογραφίες από ανθρώπους που δεν υποβαθμίστηκαν ΠΟΤΕ από την Αννίτα Πάνια:



Είναι αμέτρητοι φαντάζομαι, αλλά δεν μπαίνω στον κόπο να βρω κι άλλους (άλλη δουλειά δεν είχαμε)... ΚΡΑ στο κάθε ξόανο λοιπόν, που λόγω της έπαρσης και της βλακείας και της αναγνωρισιμότητας που τους διακατέχει μέσω της τηλεόρασης ή όποιας σκουπιδομουσικής κι αν παράγει και θέλει να αυτοαποκαλείται και καλλιτέχνης νομίζει ότι μπορεί να αυθαιρετεί και να ανισταθεί στο σύστημα και στους ανθρώπους που θέλουν να κάνουν σωστά την δουλειά τους!

ΚΡΑ και ΟΥΣΤ!

Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο...

Με αφορμή το post του φίλτατου Σταύρου, κατά κόσμον Cybergoulion, ανταπαντώ με μια διαχρονική και πάλι εικόνα του πολυαγαπημένου ΚΥΡ εν έτει 1985 και με την επιφύλαξη των πνευματικών του δικαιωμάτων...

Δουλεύω, άρα υπάρχω...

Δουλεύω, άραγε... δουλεύω; Κι αν ναι, ποιόν δουλεύω είναι το σωστό ρώτημα. Ή το σωστό ρόφημα; Τι πίνεις και δεν μας δίνεις; Λίγο η γρίπη, λίγο ο πυρετός, λίγο τα τσάγια που έχω πιεί όλες αυτές τις μέρες, λίγο το scanner που αγόρασα προχθές...

Μαζί με το scanner, έκανα τις δοκιμές μου σε έντυπο υλικό για την διαπίστευση της αγοράς μου. Μέσα σ' όλα, ανακάλυψα ένα ξεχασμένο βιβλιαράκι που είχα σε μια κούτα με ξεχασμένα παλιά βιβλία μου. Ένα βιβλίο με γελοιογραφίες του ΚΥΡ, έκδοση 1985. Το μάτι μου έπεσε σε μια σελίδα που σήμερα την κατάλαβα διαφορετικά από το 1985 που πρωτοδιάβαζα μόλις 8 χρονών το βιβλίο αυτό...


Δεν περιγράφω άλλο, τα λέει όλα ο ευλογημένος... και ακόμα και σήμερα, 23 χρόνια μετά, απόλυτα επίκαιρος!

Βενζίνη και Απλά μαθηματικά

Αντιγράφω από τον φίλτατο Σπύρο όπως πολύ εύστοχα έθεσε τους προβληματισμούς του σε ένα φιλικό forum.

---

Το 2000 ειχαμε:
1 $ = 1.2 Euro
1 βαρέλι πετρέλαιο = 60$, επομένως 1 βαρέλι = 72 Euro

Σήμερα 2008:
1 $ = 0.64 Euro
1 βαρέλι γύρω στα 135$, επομένως 1 βαρέλι = 86 Euro
Οποτε πραγματικα εχουμε μια αυξηση της ταξεως του 16% στο πετρελαιο.

Το 2000 ειχαμε:
τιμη βενζινης = 0.73 Euro
Σημερα 2008:
τιμη βενζινης = 1.30 Euro
Οποτε πραγματικα εχουμε μια αυξηση της ταξεως του 80% στη βενζινη.

Η ερώτηση είναι ρητορική:
Αφού η άνοδος αυτά τα τελευταία 8 χρόνια του πετρελαίου είναι μόνο 16%, γιατί η άνοδος της βενζίνης είναι 80%; Εγω με το φτωχο μυαλο μου καταλαβαινω οτι το πετρελαιο το ανεβαζουν οι αμερικανοι για να ερχεται μια η αλλη με το δολαριο που πεφτει και σωστα κανουν. Καποια αλλα λαμογια ειναι αυτα που μας πηδανε εμας - και το κρατος βεβαια μαζι - και μας λενε οτι φταιει η ανοδος του βαρελιου.


Μην τα σκατε στους απατεωνες. Παρακατω καταλογος με τα φτηνα πρατηρια απο το http://www.ypan.gr/flash_fuel/