Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο...

Με αφορμή το post του φίλτατου Σταύρου, κατά κόσμον Cybergoulion, ανταπαντώ με μια διαχρονική και πάλι εικόνα του πολυαγαπημένου ΚΥΡ εν έτει 1985 και με την επιφύλαξη των πνευματικών του δικαιωμάτων...

Δουλεύω, άρα υπάρχω...

Δουλεύω, άραγε... δουλεύω; Κι αν ναι, ποιόν δουλεύω είναι το σωστό ρώτημα. Ή το σωστό ρόφημα; Τι πίνεις και δεν μας δίνεις; Λίγο η γρίπη, λίγο ο πυρετός, λίγο τα τσάγια που έχω πιεί όλες αυτές τις μέρες, λίγο το scanner που αγόρασα προχθές...

Μαζί με το scanner, έκανα τις δοκιμές μου σε έντυπο υλικό για την διαπίστευση της αγοράς μου. Μέσα σ' όλα, ανακάλυψα ένα ξεχασμένο βιβλιαράκι που είχα σε μια κούτα με ξεχασμένα παλιά βιβλία μου. Ένα βιβλίο με γελοιογραφίες του ΚΥΡ, έκδοση 1985. Το μάτι μου έπεσε σε μια σελίδα που σήμερα την κατάλαβα διαφορετικά από το 1985 που πρωτοδιάβαζα μόλις 8 χρονών το βιβλίο αυτό...


Δεν περιγράφω άλλο, τα λέει όλα ο ευλογημένος... και ακόμα και σήμερα, 23 χρόνια μετά, απόλυτα επίκαιρος!

Ποντοστρούμφ

Δουλεύεις; Κουράζεσαι...

Κουράζεσαι; Αρρωσταίνεις...

Αρρωσταίνεις; Γκρινιάζεις...

Κάπως έτσι κύλησε η βδομάδα που μας πέρασε. Άφθονες ώρες στο pc, μερικά πειραματάκια και αρκετός ελεύθερος χρόνος για να παίξω λιγάκι με πιό χαλαρούς ρυθμούς με πράγματα που πεθύμησα. Μια στιγμή αυτοσαρκάστηκα για την μικρή ποντιακή μου γκρίνια και μου βγήκε αυτό... το Ποντοστρούμφ!



Καλή εβδομάδα μας! ;)

Μια Μύγα Στο Χαρτί

Έψαχνα παλιά μου σκίτσα, μιας και ξύνπνησε το μικρόβιο πάλι μέσα μου (thanx Cybergoulion) και ανακάλυψα ένα λογότυπο που είχα κάνει για την μπάντα που είχαμε το 2003 και παίζαμε Funk. Το όνομα αυτής είχε να κάνει με μια funky μύγα...

Ιδού!

Ένα σκίτσο, μια παλιά ιστορία

Ανακάλυψα ένα σκίτσο που είχα κάνει πριν 7 χρόνια, την μέρα που έπαιρνα το χαρτί της απόλυσης από το Ναυτικό... Τους έκανα αρκετά δωράκια εκεί με το αντίστοιχο αντάλλαγμα πάντα (άδειες) και αυτό έπεσε στα μάτια μου πάλι πριν 2 μέρες.

Είχα πολλά μέσα μου και ήθελα με κάποιο τρόπο να δείξω την οργή και την αγανάκτησή μου για εκείνη την περίοδο για έναν πόλεμο νεύρων, πράγμα που βέβαια δεν έγινε ποτέ, αλλά μου βγήκε στο χαρτί. Μια απόκρυφη επιθυμία για εκδίκηση... η μοναδική φορά που ένιωσα αυτό το συναίσθημα!

υ.γ: Υπάρχουν μερικές ασυνέχειες στο σκίτσο, λόγω του βεβιασμένου της κατάστασης...

Blogahontas - updated (02.10.07 - 13:44)

Προσπαθώ να συγκεντρωθώ. Δεν κατεβάζει τίποτα η γκλάβα μου. Είχα τόσα πολλά να αποτυπώσω όταν ανακάλυψα το ιστολόγιο. Χάρηκα και στρώθηκα να οργανώσω την σκέψη μου. Κοιτώ την οθόνη μου και προσπαθώ μάταια να πιαστώ από μια ατάκα να ξεκινήσω... Μπλό(γ)καραν όλα. Στην ιδέα της μόνιμης έκθεσης των σώψυχών μου, αγκομαχώντας να ξε-μπλογκάρω...

Μια στιγμή... Αυτό είναι!

Γεννήθηκε η Blogahontas, η μούσα του Blog μου. Η αιθέρια μπιτ-γενής ύπαρξη. Η φωνή της συνείδησης. Ο Τζίμινι-Κρίκετ μου (ναι Μαστρο-Τζεπέτο). Το μόνο που μένει είναι να πάρει σάρκα και οστά...

Ετοιμάζω το σκίτσο της, τ' ακούς Θάνο;